افزایش اختیارات استانداران در دولت پزشکیان و نتایج مثبت آن
بازدیدها: 43
من در انتخابات به قالیباف رای دادم زیرا او را مردی باهوش، سیاستمداری شریف و از خوبهای سپاه پاسداران میدانم.
میدانید بشدت منتقد التقاط اسلام و کمونیسم هستم و باعث و بانی تمام شکست های ایران و مذهب تشیع در ۴۶ سال گذشته از جمله جنگ ایران و اسرائیل و افتادن آسمان ایران به دست اسرائیل و یا معضلات دیگر را کمونیسم و رواج تفکر کمونیستی و تصمیم گیری مشتی چوپان و ماست بند و یا آن شاگرد بنایی که سرلشگر شد میدانم. اما قالیباف از آن خوب های سپاه پاسداران است. مردی باهوش، با سواد است.
سردار دکتر محمد باقر قالیباف عزیز نه چوپان بود نه ماست بند و نه حمال. به هر حال او رای نیاورد و پزشکیان از نظر بسیاری دارای گرایشات قومی ( خدا داند ) رای آورد.
اما یکی از خوبی های رای اوردن پزشکیان همین دهدن اختیارات بیشتر به استانداران بود و هست. بسیاری دادن اختیارات بیشتر به استانداران را خلاف قانون و مصلحت کشور میدانند. آنها اعتقاد دارند اگر استانداران اختیارات بیشتری داشته باشند منجر به رشد تفکرات گریز از مرکز در نواحی مرزی میشود!
آنها اعتقاد دارد دادن اختیارات بیشتر به استانداران منجر به تضعیف وحدت ملی، رشد و رسمی شدن تجزیه طلبی و قوم گرایی میشود.
بسیاری معایب و مزایایی برای دادن اختیارات بیشتر برای استانداران شمرده اند.
اما مهمترین مزیت دادن اختیارات بیشتر به استانداران سرعت گرفتن تصمیم گیری در استانداری ها در جهت رشد اقتصادی استان ها و نواحی مرزی میشود.
تجمیع قدرت و ثروت در تهران معایب و مصیبت های زیادی برای کشور، استانها، وحدت ملی و هویت ملی میشود. اما دهدن اختیارات به استانداران مزیت های فراوانی دهرد.
اول اینکه تضعیف استان ها و جایگاه استانداران منجر به مهاجرت فراوان به تهران میشود. زیرا اگر کسی دنبال رشد اقتصادی باشد بهتر است که جایی زندگی کند که مرکز و قابلیت تصمیم گیری و تصمیم سازی باشد. زندگی در استانی که فاقد هرگونه اختیاری در جهت پیش بردن منافع مردم ایران باشد چه اهمیتی دارد ؟
همین است که از استانها مردم به تهران می آیند.
جمع شدن مردم در تهران مصاعب زیادی دارد مانند ترافیک، آلودگی هوا، گرانی خانه/خدمات/کالا و مسائل بسیاری دیگر . آلودگی هوا خود سالانه تعداد زیادی کشته در دست ایران میگذارد حالا بیماری های قلبی و عروقی هم کنار.
جمع شدن مردم در تهران باعث گران شدن مسکن و خانه های کوچک شده و این خود باعث کاهش زاد و ولد است . وقتی مردم به سختی از پس اجاره خانه و مخارج زندگی بر می آیند مس کمتر هم بچه دار میشوند و این کم فرزند آوری تهدید خطر ناکی علیه ایران است.
چرا ما باید مردم را در تهران جمع کنیم که این همه نشکل پیش بیاید؟ ما میتوانیم تمام کشور را آباد کنیم و مردم را در سراسر کشور پخش کنیم تا هم خانه کمتر گران شود، مردم راحتر خانه دار شوند و هزینه های زندگی پائین تر بیاید.
برای اینکار باید اول اختیارات استانداری ها را افزایش بدهیم. استانداران برای رشد اقتسادی، صنعتی و فرهنگی استانهای خود باید آنقدر قدرت و اختیار داشته باشند که نیازی به کسب اجازه از تهران برای هر چیز کوچک و بزرگی نداشته باشند. اگر استانداران اختیارات زیادی داشته باشند مردم در استانها میتوانند برای رشد اقتصادی استانها اثر گذار باشند زیرا ماعب و مشکلات خود را با استاندار در میان میگذارند.
دلیلی ندارد پول از استان در تهران جمع شود و از تهران دوباره به استان برود تا آیا در تهران صلاح میدانند در استان ایکس و یا ایگرگ یک مل، کارخانه و یا صنعتی زده بشود یا نه .
دادن اختیارات به استانها منجر به تضعیف وحدت ملی نمیشود بلکه فقر، ندیدن منافع مرزتشینان، اهمیت ندهدن به آنها و شریک نکردن در تصمیمات استانی و ملی باعث تضعیف منافع ملی و هویت ملی میشود.
وقتی بیش از یک قرن از تاسیس دولت مدرن در ایران توسط رضا شاه پهلوی میگذرد و استانهای مرزی ما در فقر هستند، مرزنشینان خب ممکن است عرق ملی خود را از دست بدهند.
