برقراری سیستم مالی پترو بریکس و بیرون رفتن از رژیم مالی دلار

بازدیدها: 0

بستن تنگه هرمز ایران فرصت را به ایران میدهد که به بزرگترین نقطه ضعف آمریکا حمله کند؛سیستم مالی دلار؛
دلار مهمترین نقطه قوت آمریکا است که با تضعیف آن میشود آمریکا را تبدیل به یک کشور فروپاشیده کرد.
یادمان باشد ارتش ۱۰۰۰ میلیارد دلاری آمریکا تنها با چاپ کاغذ رنگ شده ؛ دلار؛ پا بر جا است و تضعیف دلار یعنی نابودی دست گاه نظامی، رسانه ای و اطلاعاتی امنیتی آمریکا و غرب.
یکی از مهمترین سد های حفظ دلار مفهوم پترو دلار است. یعنی عرضه انحصاری نفت کشورهای خلیج فارس صرفا به دلار باعث اعتبار و بقای چرخه رژیم مالی دلار میشود.
حالا جنگ ۴۰ روزه و بستن تنگه هرمز این فرصت و امکان را میدهد در دیوار بلند رژیم پترو دلار ایجاد خلل کرد.
اما باید به یاد داشت هرگونه حمله به رژیم مالی دلار و دلار زدایی باید با تکیه بر سلاح هسته ای شود. رژیم دلار ناموس آمریکا و غرب است و اگر آمریکا در افق کوتاه مدت یا میان مدت خود دلار زدایی را ببیند نتنها از آسیب دیدن و تهدید چاه های نفتی کشور های متحد خود نمی ترسید بلکه خود حاضر است تمام زیرساخت های انرژی، صنعتی و حیاتی کشورهای متحد خود و ما را نابود کند اما مانع دلار زدائی توسط ایران شود. پس باید سیاست دلار زدائی و ایجاد پترو بریکس/یوآن/روبل/ریال با تکیه بر ایجاد بازدارندگی هسته ای توسط ایران انجام شود.
اول وضع عوارض تنگه هرمز بر اساس پیترو بریکس.
ایران میتواند سر تنگه هرمز عوارض کشتی ها را به ارز بریکس یا یوآن و روبل بگیرد. حتی ریال هم مطرح شده است‌ .
اما تاثر دریافت ریال یا ارز بریکس /روبل/ یوآن بسیار کم بر قیمت و بازار جهانی ارز و تبادلات مالی است.
پس اینجا کشورهای فروشنده عمده نفت باید محصول خود که محصول استراتژیک نفت است را باید صرفا به ارز بریکس یا ارزهای رایج بریکس مانند روبل، یوآن و ریال ایران خرید و فروش کنند.
بدیهی است کشور های عمده فروشنده نفت مانند عربستان ، قطر، امارات و عراق خود را در خط همراهی آمریکا می بینند و نه انگیزه ای برای دلار زدائی و تغیر رژیم مالی دلار دارند و نه توان آنرا .
اما مساله اینجا است طبق قوانین بین المللی دهدن پایگاه، راه، جاده، حریم هوایی یا دریایی یک کشور به کشور ثالث بر علیه کشور دیگر خود شرکت در جنگ و کار جنگی است.

از منظر حقوق بین‌الملل، مشارکت در جنگ صرفاً به اعزام نیرو یا حمله مستقیم محدود نمی‌شود. در اختیار گذاشتن پایگاه، خاک، آب‌های سرزمینی یا حریم هوایی به یک دولت برای حمله به دولت ثالث، مصداق بارز مشارکت در جنگ و نقض بی‌طرفی است. مستند اصلی این موضوع، قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل متحد (تعریف تجاوز، ۱۹۷۴) است. ماده ۳ بند (f) این قطعنامه صراحتاً «اقدام یک دولت در واگذاری قلمرو خود، که در اختیار دولت دیگری قرار داده است، برای استفاده آن دولت در ارتکاب تجاوز علیه دولت ثالث» را تجاوز محسوب می‌کند. همچنین کنوانسیون پنجم لاهه ۱۹۰۷ درباره حقوق و وظایف قدرت‌های بی‌طرف در جنگ زمینی، اصل عدم تعرض به قلمرو دولت‌های بی‌طرف و ممنوعیت عبور نیروهای متخاصم از آن را تصریح کرده است. بنابراین، کشورهایی که چنین تسهیلاتی را در اختیار مهاجم قرار دهند، مسئولیت بین‌المللی دارند و می‌توانند به عنوان طرف مشارکت‌کننده در جنگ تلقی شوند.

پس کشور های خلیج فارس در جنگ ایران و آمریکا دخالت داشتند و در ترور رهبرمان شرکت داشتند. حالا ایران میتواند در برابر ترور رهبر شهیدملن دست به کشتار رهبران آل خلیفه، آل ثانی، آل سعود و تمامی رهبران کشور های خلیج فارس که پایگاه در اختیار آمریکا قرار دادند بزند. مگر اینکه توبه کنند و توبه این است که نفت خود را به پترو بریکس، پترو یوآن ، پترو روبل یا پترو ریال بفروشند.
این به معنی ایجاد فشار مشروع به کشور های اصلی رژیم دلار در سمت عرضه کننده نفت است.
عربستان یا نفت خود را به پترو ریال میفروشد یا در برابر ترور رهبر شهید انقلاب اسلامی توسط آمریکا که از پایگاه های واقع در شبهه جزیره حجاز انجام شد آل سعود کشته خواهد شد!
یا پترو بریکس یا مرگ آل سعود!
به کشورهای حجاز باید تفهیم شود اگر از رژیم مالی دلار بیرون نیاییند و پترو بریکس را تقویت نکنند دچار جنگ ، کشتار و خون ریزی خواهند شد و این درپی همراهی و مشارکت مستقیم این کشور ها در جنگ ۴۰ روزه بر علیه ایران است .
تجزیه عربستان از دیگر راه های ایجاد پترو بریکس است. بیاد دهشته باشیم الشرقیه در شرق عربستان قلمرو باستانی ایران و منطقه شیعه نشین است و اصلا بخشی از کشور سعودی نیست بلکه عربستان القطیف و الشرقیه را در اشغال دهرد و عربستان بودن الشرقیه هیچ نفتی ندارد.
در حقیقت عربستان نفت شیعیان الشرق حجاز را غارت میکند.
ما میتوانیم عربستان را تجزیه کنیم و در کشور شیعه القطیف نفت را صرفا به پترو بریکس یا ارزهای رایج بریکس مانند پترو یوآن و پترو روبل یا پترو ریال بفروشیم.
عراق از دیگر کشور های جالب است که از نظر فرهنگی و تمدنی تکه عربی تمدن ایران است اما در تحریم های هوائی آمریکا علیه ایران دخالت کرده است !
ما در تمدن ایران شهری و تمدن ایران دموکراسی نداریم! در ایران تنها یک حکومت وجود دارد و آن حکومت خدا است. قرآن کلام و قانون خدا است و آقا امام زمان (عج) جانشین خداوند و قرآن ناطق است پس دلیلی ندارد عراق به عنوان یک کشور شیعه دموکراتیک باشد. هرچند در تمام انتخابات عراق طرفدهران ایران رای آورده اند اما عراق باید سیاست مهدوی در پیش بگیرد و منافع جهان تشیع امروز دلار زدائی، بیرون رفتن از رژیم دلار و برقراری پترو بریکس است که به نفع عراق، ایران و جهان تشیع است.
پس باید در عراق یک انقلاب یا کودتا صورت بگیرد و حکومتی سنت گرا بر سر کار بیاید و نفت عراق را صرفا به پترو بریکس بفروشد .
عربستان و کشورهای حوزه خلیج فارس یاباید تجزیه شوند یا کودتا رخ دهد یا دربرابر عدم انتقام شهادت رهبر انقلاب اسلامی از رهبران این کشور ها ، از پترو دلار بیرون بیایند و به پترو بریکس بپیوندند. بزور ، به زبان خوش یا ناخوش

نگارش متن پائین با هوش مصنوعی است.

«پترو بریکس» (PetroBRICS) یک طرح ابتکاری در چارچوب گروه بریکس است که هدف آن کاهش وابستگی به دلار آمریکا در تجارت جهانی نفت و انرژی، و جایگزینی آن با ارزهای ملی یا یک ارز مشترک جدید است. این مفهوم واکنشی مستقیم به سلطه ده‌ها ساله «پترودلار» (Petrodollar) محسوب می‌شود.

ایده پترو بریکس شامل چند لایه است:

· تسویه با ارزهای ملی: استفاده از یوآن چین (پترویوآن)، روبل روسیه، روپیه هند و درهم امارات برای خرید و فروش نفت، به جای دلار.
· ایجاد زیرساخت‌های مالی جایگزین: توسعه سیستم پرداخت mBridge (مبتنی بر ارزهای دیجیتال بانک‌های مرکزی) برای دور زدن سیستم سوئیفت.
· ایجاد یک ارز مشترک: بحث درباره معرفی یک ارز واحد بریکس، که احتمالاً با طلا یا سبدی از کالاها پشتیبانی می‌شود.

📈 پیشرفت‌های عملی

اگرچه یک «ارز پترو بریکس» واحد هنوز رسمی نشده، اما اجزای آن در حال تحقق است:

· افزایش تجارت با ارزهای محلی: گزارش‌ها نشان می‌دهد ۶۰٪ از تراکنش‌های فرامرزی در بریکس با ارزهای محلی انجام می‌شود. روسیه و چین تقریباً تمام تجارت خود را با یوآن و روبل تسویه می‌کنند و هند نفت روسیه را با روپیه و درهم می‌خرد.
· استقبال کشورهای نفتی: عربستان سعودی (بزرگ‌ترین صادرکننده نفت) به پروژه mBridge پیوسته و از ایده تسویه نفت با یوآن استقبال کرده است.
· گسترش پترویوآن: چین قراردادهای بلندمدت نفتی با روسیه، ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس به یوآن امضا کرده است.

پیاده‌سازی کامل این طرح با موانع جدی روبروست:

· کمبود یوآن: کشورهای بزرگ واردکننده نفت مثل هند، مازاد تجاری کافی با چین ندارند تا یوآن مورد نیاز برای خرید نفت را به دست آورند.
· مقاومت غرب: این طرح می‌تواند به تجزیه بیشتر سیستم مالی جهانی منجر شود و واکنش‌های سیاسی و اقتصادی شدیدی را از سوی آمریکا و متحدانش برانگیزد.