سیاست و امنیتسیاست و امنیت

درباره موشک ناوشکن ایران

بازدیدها: 1

چند روز پیش بود که وسط برنامه به وقت ایران خبر یک تک شلیک موشک از عمق ایران در رسانه ها و بلطبع در برنامه به وقت ایران پخش شد، در برنامه حرف سر این بود که ایران کجا را میخواهد بزند !؟

چند روز پیش از آن آمریکا یک لانجر موشک فجر پنج که توانایی مین ریزی داشت را زده بود و ایران در پاسخ ضربات سختی به آمریکا در اردن زدن بود.

ترامپ وعده پاسخ داده بود و حدود ۱۰۰ پرتاله در شب بعد به اهدافی در ایران حمله کرد که منجر به کشتار در یک عروسی شد. و رئیس جمهور شرور شیطانی آمریکا لعنت الله علیه گفته بود اگر ایران پاسخ بدهد چه میکنم و چه.

حملات آمریکا قطع نشده بود که ایران پاسخ داد. فردا ی آن روز هم ایران پاسخ داد و آمریکا هیچ پاسخی نداد.

آن شب بود که خبر یک تک شلیک از عمق ایران مخابره شد و پرسش این بود که آیا ایران برای سومین بار و در سکوت آمریکا در حال حمله به آمریکا است ؟

در همین حال نیما اکبر خانی ایده تست موشکی را باتوجه به تک شلیک مطرح کرد! طبیعی هم بود زیرا خبری شده بود که هیچ کس فکر آن را نمیکرد، خبر حمله با موشک ضد ناو که سرلشگر محسن رضایی آنرا موشک ناوشکن خواند.

خبر این سلاح پیشتر ها زمزمه میشد. چین و ایران مستقل از یک دیگر بسوی موشک ضد کشتی بالستیک رفته بودند.

حتی پیش از جنگ و در زمانی که آمریکا داشت ناوگان دریایی خود را برای حمله به ایران جمع میکرد آیت الله شهید سید علی خامنه ای ( ره) که رضوان خداوند بر او باد گفته بود ناو سلاح خطر ناکی است اما خطر ناک تر از ناو آن سلاحی است که ناو را به قعر دریا میفرستند!

و گویا این سلاح موشک ناوشکن همان سلاح خطرناکی بوده است که رهبر شهیدمان میگفت.

در پاسخ به حمله که بسیار برای آمریکا مهیب بوده ، آمریکا به دو یا سه کشتی ایران حمله کردند و یکی را برای درس عبرت ایران غرق کردند ! اما ایران ظاهرا هنوز کاری نکرده بود و تنها هشدار داده بود !

۴۸ ساعت بعد سرلشگر رضایی گفت این حمله تنها یک اخطار بوده است. در این گفته نیما اکبر خانی میخواست یک ایراد بگیرد که این سلاح یک گیم چنجر است و اگر داریم باید جوری بکار میگرفتیم که آمریکا در یک شوک فروبروند و احتمالا شاید منظور او این بود که چرا بقصد کشت نزدیم!؟

شاید در سردبیری بوقت ایران صحبت آن شدن چون خضاب در ادامه گفت و اشاره کرد این هشدار یک حرکت معقول بوده تا تلفات از دشمن گرفته نشود و تنش بالا نگیرد و آمریکا وارد د گیری زیرساختی نشود.

حالا همه این حرف ها را گفتم که به اینجا برسم. اگر به من بود در همان شلوغی های اول جنگ ۴۰ روزه که دو ناو هواپیمابر و چند ده ناوشکن آمریکایی در تیرس ایران بودند از آمریکایی های لعین لعنت الله علیه چنان تلفاتی میگرفتم و چنان کشتاری میکردم که تا قرن ها نام ایران را میشنونو کامشان تلخ و تنشان بلرزد.

میدانید که من خسروانی هستم پایبند به پیمان عهد الست و پیمان عهد الست را نمازی است که تنها با خون میتوان غسل آن بجا آورد و مهر آن نماز سر دشمن است. پس عاشق جنگ و کشتار اهریمن هستم و از اول هم در عهد الست وعده پیکار با اهریمن بود که ما را به این جهان مادی کشناند.

س اول خداوند را شاکر و سپاس گذارم که مرا ایرانی آفرید، مرا شیعه آفرید و سپاسگذارم که خداوند من را در این برهه آفرید و این جنگ را درک کردم و بسیار شکر گذار و سپاس گذارم که ایران را نجات داد ، آمریکا را شکست داد و تنگه هرمز را در دستان ایران گذاشت و رهبری چون شهید سید علی و آن دانشمندانی که موشک فتاح و موشک ناوشکن ساختند.

الهی شکر اما اگر بمن بود همان روزهای اول دست به کشتار شغالان و گرگ های آمریکایی مزدم.

کی و چه وقت باید زمان آن برسد که ما دست به کشتار آمریکایی ها بزنیم ؟ رهبرمان و خانواده او را شهید کردند، نزدیک ۵ هزار تن از مردم ایران در دو جنگ سال گذسته و امسال شهید شدند. کشور بمباران شد و نیروی دریایی توان سطحی خود را از دست داد.

پس دشمن دیگر باید چه بکند که لایق مرگ باشد ؟

آنی که خداوند توان نابودی چشم صحرا در روز اول جنگ را به او داده و خداوند اورا نابودگر و درو کننده سامانه های پدافندی غرب کرد گویا از طرف خداوند توان نابودی ناوشکن و ناوهواپیمابر را نیز دارد.

اگر من تصمیم گیر بودم همان روزی که تاد ها را زدم ناوشکن ها و ناوهای هواپیمابر را نیز زده بودم.

شاید نگرانی از این است که آمریکا اگر تلفات گسترده بدهد انتقام سخت میگیرد! اما ما باید انتقام سخت بگیریم. اگر موشک قاره پیما و سلاح اتمی داشتیم چنان عرصه را بر آمریکا تنگ میکردیم که تنها امکان مردن داشته باشند.

اشتباه ما صلح طلبی است، در جهانی که کفار هستند صلح طلبی خود دوستی با کفر و خود کفر است. ایرانی با ایمان باید جنگ طلب و اهل کشتار باشد که اهریمن و شیاطین را درمانیست و آن شمشیر اهل ایمان و ایرانیان باشد.

بنظرم دیدگاه های قرآنی_اوستایی که دیدگاه هر انسان سالمی است، انسان را رو بسوی جنگ و منازعه کو کشتار هدایت میکند.

کاش همان چند روز اول پیش دستی میکردم و قبل از حمله آنها آنها را در اقبانوس هند کشتار میکردیم یا در روز های اول جنگ به دیدار صخره های مرجانی کف اقیانوس میفرستادیم شان آنها را.

در نهایت الهی شکر .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *