خاندان شاهیقهرمانان

کوروش هخامنشی و ذوالقرنین، تاج دو شاخ در فرهنگ ایرانی

Views: 12

اینجا نمی خواهیم نظر کاملا استوار و درست ابوالکلام آزاد متفکر نامی جهان اسلام را دوباره تکرار کنیم . ابوالکلام آزاد با دو دلیل بسیار خوب میگوید کوروش هخامنشی شاهنشاه ایران همان ذوالقرنین است . یکی دلیلی محیانی از دانیال نبی می آورد و یکی دلیل باستان شناسی از پوشش شاهنشاه کوروش که در پاسارگاد یافت شده. 

می توانید اینجا در وبگاه نشر دهنده آثار و اندیشه های مرجع تقلید عالی مقام آیت الله مکارم شیرازی درباره خواب حضرت دانیال ( ع) پیامبر الهی درباره کوروش و ذوالقرنین بخوانید. نخواستیم اینجا تکرار مکررات که همه گفته اند بخوانی. دانیال نبی قرن ها نزدیک ۱۰۰۰ سال پیش از اسلام و حتی پیش از فتح بابل به دست کوروش فرمانروایی او را طی یک خواب پیشبینی کرده و حتی سقوط حکومت هخامنشی بدست اسکندر را. در تعبیر این خواب جبرئیل فرشته بزرگ الهی به صراحت پادشاه ماد و پارس را ذوالقرنین خوانده . آنهم پیش از فتح بابل بدست کوروش . حالا یک مشت آدمی که نمیدانم چه عقایدی دارند و با چه هدف سیاسی سعی در انکار گفته های پیامبران پیشین دارند که این کار در اسلام کفر است. 

اما رویکرد دیگر ابوالکلام آزاد نوع پوشش کوروش در مجسمه نزدیک مزارش است که یک جفت بال و یک کلاه با دو شاخ دارد. او از این مجسمه نتیجه میگیرد که کلاه دو شاخ نماد ذوالقرنین که خود ذوالقرنین یعنی دو شاخ است معنی میدهد. 

برخی چند نقش کهن از پادشاهان میان رودان پیدا کرده اند که پادشاهانی کلاه دو شاخ بر سر میگذارند و این تنها مربوط به کوروش نیست . اینجا توضیحی از کلاه و تاج دوشاخ در فرهنگ آریایی می نویسیم که هدف اصلی این نوشته لست. 

اولا اولین فرمانروایی و پادشاهی ایران باستان در شمال میانرودان شکل گرفت. اینجا گفتیم که پادشاهی هیتی اولین فرمانروایی ایرانی و آریایی در جهان بود که شامل آناتولی و شمال عراق و سوریه کنونی میشد. میتانی دیگر آریایی ها در جنوب هیتی رودند و کاسی ها و گوتی های آریایی به مدت چند سده بر میان رودان فرمان رانده اند. 

پیشتر اینجا گفته بودیم که قوچ و عقاب نماد فره ایزدی هستند و فره شاهان با شاخ قوچ و بال عقاب نمایش داده میشود دقیقا مانند نقش برجسته کوروش که هم بال دارد و هم شاخ. اینجا درباره فره ایزدی کوروش و شاهنشاهان هخامنشی در تورات و کتاب های مقدس یهودیان گفته بودیم. در کتاب های مقدس یهودی خداوند از کوروش با عنوان مسیح خود نام میبرد و همچنین کوروش را عقاب شرق مینامد. در رویای دانیال (ع) قوچ نماد کوروش است. میدانیم قوچ و عقاب نماد فره ایزدی هستند که در کتاب مقدس یهودیان نیز در ارتباط با شاهنشاهان اایران بکار رفته است. عقاب نماد درفش هخامنشیان بود و در پرچم دیگر کشورهای آریایی مانند آلمان و ایتالیا نیز بکار رفته. عقاب نماد درفش لژیون های رم نیز بود.

فره ایزدی و نماد قوچ و عقاب از دیرباز از بیش از ده هزار سال پیش نماد آریایی ها بوده است. می دانیم جم در ۱۲۰۰۰ سال پیش زندگی میکرد و طبق داستان متاخر فره او بصورت مرغ وارغن از او جدا شد. جم را در آریانای شمالی نروژی ها هایمدال میخوانند به معنای قوچ . میدانیم پرچم آلمانی ها آریایی های شمالی عقاب است . پس حتی آریایی های دور دست ترین نقاط جهان نیز مانند اسکاندیناوی قوچ و عقاب را نماد شاه میدانند. 

ما مهر ها و نقوش بکار رفته در سینی هایی از پادشاهان ساسانی و وابستگان آنها داریم که تاج دوشاخ را به خوبی نمایش میدهد. یک سینی از سیبری روسیه مربوط به شاه ساسانی در حال سوارکاری را نشان میدهد که تاج با دوشاخ قوج بر سر دارد دقیقا مانند هایمدال نروژی با ده هزار سال فاصله زمانی. 

مهری از شاهدخت ساسانی از سنگ عقیق با تاجی از دو شاخ قوچ هم پیدا شده است. 

فره ایزدی اندیشه ای است آریایی و هزاران سال پیش از پیامبری زرتشت پاک قدمت دارد. پس طبیعی است آثار آن در ایران، آلمان، اسکاندیناوی و روسیه یافت شود. پس طبیعی لست شاهان و مردمان هیتی و میتانی در ۵۰۰۰ و ۴۰۰۰ سال پیش کلاهی از دو شاخ بر سر داشته باشند و این کار بر روی شاهان میان رودانی میان رودان نیز اثر گذار باشد و شاهان میان رودان نیز از شاهان آریایی میتانی و هیتی الگو برداری کرده باشند. 

مورخ رومی که خود در جنگ با سپاه ایران حضور داشته و به چشم شاهنشاه ایران شاهنشاه شاپور دوم را دیده است میگوید او تاجی زرین چون سر قوچ بر سر داشت و پیشامیش سپاه سوار بر اسب به این سو و آن سو میتاخت. 

شاهنشاه شاپور دوم  یکی از بزرگترین شاهنشاهان تاریخ ایران است. او زمانی که هنوز در رحم مادر بود شاه شد و از ۱۶ سالگی در میان های جنگ شرکت کرد. از ویژگی های ظاهری او قامت بلند و چهره زیبا و از پوشش ویژه او تاج زرین دو شاخ بوده است. 

فره ایزدی بزرگترین منشا مشروعیت نظام شاهنشاهی و پادشاهان ایرانی است. در نظام ایران شهری شاه جانشین خداوند بزرگ بر روی زمین است و نماد این فره قوچ و یا عقاب است. جالب اینکه خداوند بزرگ سرور تمام جهانیان در کتابهای مقدس یهودی کوروش را عقاب شرق و در رویای دانیال در هیبت قوچ و هم عقاب و هم قوچ نماد فره ایزدی هستند ظاهر میشود.

حالا اینجا اشاره ای هم به میانه روی کوروش بزرگ و مدارای او نسبت به بت پرستان و مردمان میان رودان و غیر خدا پرستان میکنم. اینجا دو روی کرد هم زمان بر علیه کوروش مطرح میشود تا منکر اشاره قرآن کریم به کوروش با نام ذوالقرنین شوند. ۱_ کوروش  شاه ستمگر بود ۲_ کوروش بت پرست ها را کشتار نکرد و با آنها مدارا کرد . این دو کفته متناقض که گاه حتی در یک نوشته مطرح میشود میتواند غرض سیاسی نویسنده باشد . اول اینکه شاه با پیامبر تفاوت دارد . دوم اینکه  انگار در تاریخ نخوانده اند تمام مدارا و خویشتن داری های پادشاهان ایران در برابر مردم بت پرست بابل منجر به شورش های گاه و بیگاه بابلیان میشد . حتی در دوران شاهنشاه داریوش بزرگ سومین شاه هخامنشی و جانشین کمبوجیه پسر کوروش مردم بابل شورش کردند و داستان رهبران شورش بابل، و سرکوب شورش از طرف داریوش در کتیبه بیستون آمده است. حتی شاهنشاه خشایار پنجمین شاهنشاه هخامنشی و پسر داریوش بزرگ در کتیبه ای با نام معبد دیوان به خراب کردن معبد بت پرستان بابل در پری شورش ها اشاره میکند. از زمان کوروش بزرگ چهار شاه با مدارا با بت پرستان رفتار می کنند اما هر بار بت پرستان نادم و پشیمان نمی گردند و بت خانه هایشان مرکز توطئه بر علیه شاهنشاهی میشود تا این که شاهنشاه هخامنشی شاه خشایارشا بت خانه آنها در بابل را ویران میکند. حال عجیب اینکه برخی می گویند شاه اول هخامنشیان زرتشتی نبود و بقیه شاهان مانند خشایارشا شاه زرتشتی و حتی بت شکن بودند . شاهان هخامنشی در جای خود مدارا کرده اند در جای خود جنگ هم کرده اند. خرد آن است که هر چیز در جایش باشد. 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *