ترکیب جنگنده جاس ۳۱۳ و پهپاد شاهد

بازدیدها: 0

جاس جنگنده نیست و پهپاد موتور جت پنهانکار است که در ابعاد ۸۰ درصد ۶۰ درصد و ۲۰ درصد جنگنده قاهر ساخته شده است. اما اگر ایران این پرنده را بصورت جنگنده خودمختار یا خودرو بسازد و با ترکیب جنگنده خو۳۵ یا خرکیب جاس ۳۱۳ و سوخو ۳۰ یا حتی ترکیب جاس ۳۱۳ با میگ ۳۵ میتواند از هد اکثر صرفیت پهپادهای شاهد و آرش استفاده کند.

پهپادهای شاهد و آرش در صورتی که آسمان امن یا نیمه امن باشد میتوانند در گله های ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ فروندی به اهداف حمله کنند و در این صورت به هد اکثر بازدهی خود برسد.

به هر دلیلی که میتواند اشراف اطلاعاتی یا برتری هوایی یگانهای پهپادی ارتش جمهوری اسلامی ایران یا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دست به تاکتیک های پارتیزانی آتش و ترک محا میزدند و این منجر میشد تعداد حملات پهادی در تعداد هر موج کاهش یابد و اصلاحا حملات گله ای صورت نگیرد یا بسیار کم صورت بگیرد.

اصولا پهپاد با فرض حمله گله ای طراحی شده و منجر به بازدهی میشود.

اینجا میخواهم چند مثال اگر استراتژی بکار گیری حملات پهپادی بزنم که ببینیم جنگنده به چه درد حملات پهپادی میخورد.

روسیه بزرگترین کابر حملات پهپادی در طول تاریخ بوده است. روسیه چهار سال است از پهپادهای شاهد طراحی شده در ایران و ساخته شده در روسیه بر علیه اوکراین استفاده میکند.

فلسفه نیاز روسیه دارنده دومین ارتش بزرگ جهان به پهمادهای کند و با فناوری نسبتا پایین ایران این بود که غرب اوکراین را به تسلیحات پیشرفته پدافند ضد موشکی مجهز میکرد.

عمده حملات تهاجمی روسیه به عمق خاک اوکراین حمله با موشک های کروز و بالستیک تاکتیکی ساخته شده در دوران شوروی بود مانند موشک های بالستیک اسکندر سری M .

اما مشکل روسها این بود که اوکراین با پاتریوت های خود و سامانه های پدافندی ضد کروز خود مانند iris_t حملات موشکی روسیه را دفع میکرد. موشک های پدافندی اوکراین با سرمایه و کمک های غرب به راحتی و بدون دغدغه جایگزین و آماده عملیات میشد اما در جبهه روسیه که تامین تسلیحات آن متکی بر صنایع خود روسیه و انبار های دوران شوروی بود بسیار سخت بود زیرا چند ده کشور صنعتی تنها اوکراین را تامین میکردند و در سوی روسیه، روسیه بود و خود اش .

گذشته از آن مشکل فناوری و تراشه های الکترونیکی بود که در روسیه خولید نمیشد و روسیه حتی مجبور به قاچاق آن تراشه های از هروپا یا دیگر کشور ها مثلا طبق اخبار باز کردن تراشه های دوچرخه های هلندی و قاچاق به روسیه جهت تولید موشک بود.

ساخت خود موشک برای جایگزینی خود نیز سخت و زمان بر بود و روسیه توان رقابت با توان عظیم غرب را نداشت.

روسبه یک فکر جایگزین پیدا کرد، پهپادهای ارزان و ساده ایرانی شاهد که میتوانست در داخل تولید کند و پیچیدگی های ساخت موشک را نداشت.

روسیه در همان اولیل چند محموله پهپاد را دریافت کرد و حتی خط تولید پهپاد را در روسیه ساخت و خطوط تولید راه اندازی شد .

روسها از شاهد برای تخلیه انبار های موشکی ضد هوایی استفاده میکردند. روسیه در گله های ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ فروندی برای حمله به اوکراین استفاده میکردند و اوکراین برای دفع هر پهپاد مجبور بود یک موشک زمین به هوا یا هوا به هوای چند صد هزار دلاری یا چند میلیون دلاری را هزینه کند. امواج پیاپی حملات روسزه اداما داشت و اوکراین دفاع میورد.

ما اینجا پیروزی روسیه در اثابت پهپاد به هدف نبود بلکه فشار بر انبار های پدافندی اوکراین بود زیرا هر شکار پهپاد روسی توسط اوکراین خود یک پیروزی برای روسیه بود زیرا در حقیقت این روسیه بود که با پهپاد های چند ده هزار دلاری موشک های چند میلیون دلاری اوکراین را شکار میکرد!

پس در بکار گیری پهپاد اصابت موضوع ثانویه است و بلکه هدف تخلیه تسلیحاتی دشمن است.

این روند چند سال ادامه داشت تا اینکه برخی موشک های پدافند هوایی اوکراین بکل صفر شد ! صفر مطلق!

اما این اتفاق به یکباره روی نداد. در طول این چهار سال آمریکا در برخورد با اشتراتژی هوشمندانه روسیه که خواستگاه ایرانی داشت در ابتدا سیل کمک های نظامی و مالی اش را به اوکراین بیشتر کرد اما این کمک ها پاسخ گوی دفع امواج پیاپی پهپادی روسیه نبود. سپس انبارهای پدافندی منسوخ مانند اسپارو Aim_7 را که در صف امحاء بود را بعنوان سلاح دفاعی در اختیار اوکراین گذاشتند و بعد تر ها موشک پدافند میانبرد هاگ را که در ایران سامانه مرثاد و موشک شاهین مینامیم. اما در طول این چهار سال حتی انبار آنها هم ته کشید.

هربار که غرب و آمریکا بسته های حمایتی چند ده میلیارد دلاری یا یورویی برای حمایت از اوکراین در نظر میگرفتند روسیه در مدت کوتاهی با صفر کردن موشک های پدافندی در حملات پهپادی کل بودجه را نابود میکرد.

حال روسیه درچه فضای این کار را میکرد ؟ روسیه حاکمیت آسمان خودش را داشت و اوکراین حاکمیت آسمان خودش را. روسیه از اعماق آسمان خود اش با خیال راهت پرتابگر های پهپادی در هر تعداد چند ده فروندی یا چند صد فروندی را آماده میکرد و پرتاب میکرد.

ما در جنگ چهل روزه به دلیل برتری هوایی آمریکا و اسرائیل خبیث ایران ایران امکان را شاید نداشت شاید هم از اول استراتژی فرماندهان بود و یا هر دلیلی داشت اما ما در گله های ۱۰۰ فروندی و ۲۰۰ فروندی حمله نمیکردیم .

گر ما هر روز ۱۰۰۰ پهپاد شاهد میفرستادیم آنها برای شکار ۱۰۰۰ پهپاد ما مجبور بودند تولید یک سال موشک های Aim_120 آمرام و AIM_9x و سری های پایین تر را در دو روز مصرف کنند یعنی اگر ما هر روز ۱۰۰۰ پهپاد شکلیک میکردیم در ۳۰ تا ۴۰ روز تمام موشک های هوا به هوای آمریکا تمام میشد و این چنین کفگیر آمریکا زود تر به ته دیگ میخورد.

پس برای این کار اگر ما نیروی هوایی داشتیم که جنگنده های دشمن را در حوالی مرز نگهدهرد در این صورت در امنیت نسبی میتوانستیم این کار را انجام بدهیم. اگر ما جنگنده داشتیم آمریکا جنگنده های خود را به سه گروه تقسیم میکرد a نبرد هوایی b دفاع هوایی ضد پهپاد c تحاجمی

در این صورت دشمن اکثر جنگنده های خود را صرف نبرد هوایی با ما و صرف دفاع ضد پهپادی میکرد و از تعداد جنگنده ها و صورتی های پروازی تحاجمی بر علیه ایران کم میکرد.

اگر ما جنگنده های خود مختار جاس ۳۱۳ و یوخو ۳۵/۳۰ داشتیم میتوانستیم در ضر حملات پهپادی فشار لجستیکی را بر دشمن افزایش دهیم و دست پدافندی آمریکا را خالی کنیم.

پهپاد چیز خوبی است به شرط اینکه فرصت استفاده از آن را بدست بیاوریم. پهپاد میتواند ذخایر تولیدی پدافندی یک سال دشمن را در دو روز از بین ببرد.

اما باید فرصت حملات پهپادی را بدست آورد.

اشتباه ایران در عدم خریداری جنگنده میگ ۳۵

درک اشتباه ایران درباره نیروی هوایی

مقایسه نیروی هوایی شاهنشاهی و نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران