نوروز جشن شیطان کشی
بازدیدها: 31
شاید از خود پرسیده باشید چه کسی و به چه دلیل برای اولین بار نوروز را جشن گرفت؟
چه کسی برای اولین بار تصمیم گرفت نوروز را جشن بگیرد؟ و ایده برگزاری جشن نوروز چه بوده و چرا نوروز جشن گرفته شده است؟
۱/۱/۱ اولین روزی که نوروز جشن گرفته شد چه روزی بود و چند سال پیش بود ؟
نوروز به پیروزی مردمان آریایی بر شیاطین و دیوان ( الفها) به رهبری و پادشاهی جمشید جم شاه پیشدادی در ۱۲ هزار سال پیش ( ۱۲۰۰۰) باز میگردد.
گفته اند در حدود ۱۸۵۰ پیش از میلاد یعنی حدود ۴۰۰۰ هزار سال پیش زمان ظهور زرتشت، زرتشت پیامبر ایران باستان مردم را از دیو پرستی بازداشت.
زرتشت پیامبر دیوان را ارواح شیطانی خواند و از مردمان خواست دیوان را پرستش نکنند. اوستا، مردم را از دیو پرستی و پری پرستی بر حذر میدارد.
پس تا اینجای کار میدانیم دین ایرانیان باستان پیش از مزداپرستی و خداپرستی گاهانی ، دیو پرستی بوده . اما ایرانیان در هزاران سال پیش از از پرستش دیوان با دیوان میجنگیدند و دشمن بودند.
در شاهنامه اولین پادشاهان و شاهزادگان چون کیومرث، سیامک و جمشید با دیوان و پری ها جنگیدند.
باید بدانیم اولین روز سال در ۱/۱/۱ در دی ماه اورمزد روز در اولین روز بهار بوده . باتوجه به اینکه در آن دوران سال ۳۶۰ روز با پنج روز کبیسه بوده که این باعث شده دی ماه از اول بهار عقب رود و به اولین روز زمستان برود و بعد ها در دوران ساسانی در اول زمستان ثابت مانده است.
دی از نام های خداوند به معنی آفریننده است و اولین روز دی ماه و هر ماه دیگر اورمز روز بازهم از نام های خداوند است.
پس دی ماه در هزاران سال پیش اولین ماه بهار بوده است.
ابوریحان بیرونی اندیشمند و دانشمند ایران دوران اسلامی در باره دلیل برگزاری جشن نوروز چنین میگوید:
بیان مطلب آن است که ابلیس لعین ( اهریمن) برکت را از مردم زایل کرده بود بقسمی که هر اندازه خوردنی و اشامیدنی می خوردند و مینوشیدند از خوردن و نوشیدن سیر نمی شوند و بادها را نمی گذاشت به وزد که سبب روییدن گیاهان و درختان شود پس نزدیک بود که دنیا نابود شود. جم به فرگان خداوند و با راهنمایی او رو بسوی جایگاه ابلیس و همراهان و پیروان او رو به جنوب رفت و دیر گاهی آنجا ماند تا اینکه آن غاله بطرف نمود و مردم دوباره به حالت اعتدال و برکت و فراوانی رسیدند و از بلاها رهایی یافتند و جم در این هنگام به دنیا بازگشت و در چنین روزی مانند آفتاب درخشیدن کرد و نور از او می تافت و مردم از طلوع دو آفتاب در یک روز شگفت نمودند .و در این روز هر چوبی که خشک شده بود سبز شد و مردم میگفتند روز نو یعنی روز نوین و هر شخصی از راه تبرک به این روز نوین در طشتی جو می کاشت ، سپس این رسم در میان ایرانیان پایدار ماند که در نوروز در کنار خانه های خود هفت صنف از غلات و دانه ها در هفت استوانه بکارند و از روییدن این غلات به خوبی و بدی زراعت و حاصل سالیانه حدس بزنند. >>
اینجا ابوریحان بیرونی هم نوشته جاحظ را دوباره بازگو کرده اما بجز این که ابوریحان بیرونی داستان هفت عاله را گفته به داستان جم و دیوان و پری ها هم اشاره کرده که در پیوند با نوروز و پیروزی جم بر آنان است. میدانیم در شاهنامه بر فرمانروایی جم بر دیوان و پریان اشاره شده و جنگ کیومرث و طهمورث پدر جم با دیوان.
بیرونی : گویند که در بامداد این روز بر کوه بوشنج شخصی خاموش ظاهر می گردد که دسته ای از گیاهان خوشبو در دست دارد <, ساعتی ظاهر میشود و بعد ناپدید میشود و تا همین ساعت در سال بعد دیده میشود . هر کدام از مردمان در ظرفی جو کاشته و از آن زمان این به بعد این آیین مرسوم گشت که در این روز در اطراف ظرفی هفت نوع غله را بر هفت ستون بکارند و خوبی و بدی رویش غلات را در سالی که در پیش روست از چگونگی روییدن آنها پیش بینی کنند .
بیرونی اضافه میکند : جمشید جم به مردمان فرمان داده است که خود را با اب بشویند تا از گناهان پاک شوند .
جالب اینکه میتوان نشانه های هرچند کمی میان توران و اوستا در داستان نوروز رسید. اما نشانه های کمی. در اوستان طوفان بزرگ در عصر جمشید رخ میدهد و در تورات در عصر نوح. در تورات به فرزندان فرشتگان سقوط کرده در دوران نوح اشاره شده که نفیلیم ها خوانده شده اند هرچند درباره معنی نفیلیم ها اختلاف وجود دارد. اما در اوستا همانان را دیو و موعنث دیوان را پری میخوانند.
در فلکولور آریایی های بریتانیایی و آنگلوساگسون پری ها موجوداتی بهشتی بودند که از بهشت رانده شده و به زمین آمده اند که شباهت بساری به ۴رشتان رانده شده از بهشت ( نفیلیم ) در تورات و راندن آدم و هوا نیای انسانها نیز چون دیوان و پری ها از بهشت رانده شده است.
جمشید در اواخر آخرین عصر یخبندان با ابلیس و شیاطین دیو و پری جنگید و روز آن را روز خدا، ماه خدا( دی ماه اورمزد روز ) خواندند تا اینکه امروزه فروردین ماه را جشن نوروز میدانیم.
هم اینک نیز در جشن کریسمس در اتریش و ایران و برخی کشور های اروپایی مردمان لباس های شاخ دار شیاطین را میپوشند و پای کوبی میکنند و میرقصند. لباس های مورد اشاره لباسهای بز و قوچ است.
نوروز از جشن های مشترک آریایی ها در آسیا و اروپا است که از جمشید جم یادگار مانده است.
