دسته‌ها
اندیشه

طبقات جامعه آریایی

آریایی ها دارای سه گروه صنفی که از آن با عنوان طبقه یاد میشود بودند .

 روحانیان یا آثرونان که وظیفه آنها از دیرباز نگهداری آتش و انجام مراسم دینی بود نماد آنها لباس سفید بود.

ارتشتاران یا نظامیان لباس سرخ زیر زره میپوشیدند و وظیفه انها دفاع از نمان و گله های گاو بود.

کشاوزرزان گروه سوم را تشکیل میدادند که لباسی آبی و گاه کبود میپوشیدند.

در دوران ساسانی گذروه چهارم پیشه وران نیز شکل گرفت.

در دوران باستان گفته میشد ایده که جامعه به سه گروه صنفی تقسیم گردد از سوی جمشید شاه ارائه  داده شده است.او که هم ریاست ارتشتارران و هم اسرونان را بر عهده داشت لباس سپید و سرخ میپوشید.

مورخ رومی میگوید لباس رسمی داریوش شاه هخامنشی سرخ و سپید همراه عقاب طلائی بوده است که لباس سرخ و سفید و عقاب هرسه با نهاد پادشاهی  و در نهایت به جمشید شاه میرسد . پرچم ادشاهی هخامنشی مه دارای عقاب است نیز رنگهای سرخ و سفید پادشاهی دیده میشود.

سربازان سکایی
سرباز رومی
لباس کردی از لباس های سنتی لیران

ساختار جامعه آریایی اولیه

اقتصاد جامعه آریایی اولیه

دسته‌ها
اندیشه

اقتصاد جامعه اولیه آریایی

اقتصاد جامعه آریایی همزمان با دوره پیش دادی بر پایه نگه داری گله های بزرگ گاو و پرورش اسب استوار بود . آریایی ها در دوره پیشدادی با توجه به چرا گاه های بزرگ و فراخ دامدار بودند گروه دیگری از آریایی ها به شکار و رام کردن اسب های و حشی و شکار گله های گوزن که در سرزمین های سرد سیر میزیستند میپرداختند انها گه گاه به گله های گاو هم نژادان خود نیز حمله میگردند. خوراک اصلی آریایی ها گوشت گاو بود و در مراسم مذهبی خود گوشت گاو را در آتش می انداختند اما این رسم معمول ان زمان بود چرا که گوشت گاو بسیار در دست رس بود و در اتش انداختن ان هیچ هزینه ای برای مردمان نداشت.

اقتصاد شبانی آریایی ها را نباید با اقتصاد کشاورزی -شبانی یکسان کرد چرا که آریایی ها در دوره های بعد تر در زمان کیانیان به اقتصاد کشاورزی – شبانی رسیدند . در دورا کیانی با فقیر تر شدن ایرانیان قربانی کردن گاو جای خود را به قربانی کردن گوسفند که به معنای گاو مقدس است داد . ایرانیان که دیگر کمتر گاو داشتند بجای قربانی کردن گاو گوسفند را قربانی میکردند.

ساختار جامعه آریایی نیز بر بنیاد بنیاد پیشه شبانی سخته شده بود .

دسته‌ها
اندیشه

ساختار جامعه اولیه آریایی

خانواده و دفاع از آن در نزد آریایی ها اولیه بسیار جایگاه بالای داشته است .شجاعت و قهرمانی در راه دفاع از خانواده ستوده میشده است اما ساختار خاتنواده در میان آریایی های هزاران سال پیش چگونه بوده است.

نمان یا دمان کوچکترین واحد جامعه بوده است که یک خانواده گسترده بوده است یعنی از چند خانواده درست میشده است (پدر بزرگ و فرزندان و نواده هایش) چند نمان یک ویس (vis) را درست مرکردند ویس را میتوان با روستا برابر دانست .

چند ویس یک رنتو (zantu)را پدید میآورد . زنتو به معنای قبیله است چنانچه یکی از قبایل ماد آریا زنتو نام داشت. زنتو را میتوان با شهرستان مقایسه کرد.

دهیود (dahyu)از به هم پیوستن چند زنتو پدید می آمد .دهیو بزرگ ترین واحد مستقل آریایی به شمار میرفت . بزرگ دهیو بر فرمانروایان زنتو ها فرمانروایی میکرد.

تسلط یک دهیو بر دهیو های دیگر با جنگ و یا از راه های سیاسی رخ میداد که در زمان کیانیان یا کویان بزرگ مانند کی خسرو کاوس قباد و کس گشتاسب چند بار رخ داد اما این گونه توازن ها شکننده بود و تا دوران کوروش کبیر آریایی ها فرمانروایی های پراکنده داشتند که تنها در جنگها با هم متحد میشدند مانند ایستادگی در برابر نیروهای میان رودانی که البته چندان هم مفید نبود تا اینکه سازمان شاهنشاهی به همیت کورش بزرگ بنیان گذاشته شد.