دو روایت از مسکن اولیه آریایی

بازدیدها: 0

درمورد مهاجرت آریایی ها دو روایت وجود دهرد. روایت ما ایرانی ها که از شاهنامه و اوستا نشات میگیرد و میگوید آریایی ها از ایران به ویژه از شمال غرب ایران به اروپا و هند مهاجرت کرده اند.

روایت دیگر روایت باستان شناسان و مورخین اروپایی و غربی است که میگوید مسکن اولیه آریایی جنوب روسیه و سیبری بوده و از آن نواحی آریایی ها شروع به مهاجرت به ایران و هند و اروپا کرده اند.

این دو روایت بخاطر یک اشتباهی است در غرب انجام میشود. در غرب اوستا و شاهنامه را در مرکز و بنبان پژوهش های خود قرار نمیدهند. ما در ایران پژوهش و روند کار را بر بنیان کهن ترین آثار هویتی و تمدنی آریایی قرار میدهیم که همان شاهنامه و اوستا است. اما در غرب آنها مجبورند به هزار و یک راه دست بزنند تا مسکن اولیه آریایی را پیدا کنند.

غربی ها با روش های اشتباه خودشان کشف کرده اند انسان آریایی تا ۶۰۰۰ سال پیش در جنوب روسیه و سیبری زندگی میکرده و آنجا اسب را اهلی کرده و چرخ را اختراع کرده که دو دستاورد بزرگ بشری است و از آنجا با این دو ابزار شروع به فتوحات سرزمین های دیگر کرده و هند و ایران و اروپا را تسخیر کرده است !

آنها آریایی ها را مردمی کوچ رو میدانند که بعد ها دست به ایجاد روستا، شهر ، قلعه و کشور و پادشاهی کرده است.

در این سو ما در ایران آریایی ها را ساکنان جنوب کاسپین و شمال غرب ایران در ۱۲۰۰۰ هزار سال پیش میدانیم که از ابتدا شهر نشین، یکجا نیشین، دارای روستا، اقامت گاه ثابت، قلعه ساز و صاحب تمدن یکجا نیشینی و قلعه های بسیار بودند.

ما برای اینکار اوستا و شاهنامه را بنا میگذاریم. آنجا که در دوران جم قلعه سازی در میان آریایی ها در جریان بود و آریایی ها قلعه ساز بودند و در داستان جمشید و منوچهر شاه و فریدون قلعه سازی مشهود است‌ .

ما این دوازده هزار سال را نیز از متن اوستا و آثای اسطوره ای ایران باستان بدست می اوریم زیرا شرایط اقلیمی و جوی که به دوران عصر جم اشاره میکند مطابق بر ۱۲۰۰۰ سال پیش است.

اینجا تاریخ نگاری ایرانی با غربی فاصله معنا داری دارد. ایران میگوید آریایی ها پیش از ۱۲۰۰۰ سال پیش در جنوب کاسپین و قفقاز زندگی میکردند و غربی ها میگویند آریایی ها ۶۰۰۰ سال پیش در جنوب روسیه زندگی میکردند.

ادله غربی ها این است که از ارکان هویتی آریایی بکار بردن اسب، گاری و چرخ است در حالی که ما میگویم ارکان هویتی ایران پادشاهی، قلعه و آتش است.

عربی ها میگویند انسان آریایی ۶۰۰۰ سال پیش در سیبری اسب را اهلی کرده است و این نشان میدهد در جنوب سیبری زندگی میکرده است!

حالا من به شما میگویم آیا قبل از ۶۰۰۰ سال پیش انسان آریایی وجود نداشته و ناگهان از زیر بته به عمل آمده و اسب را اهلی کرده است ؟

بدیهی است انسان آریایی هزهران سال پیش از از اهلی کردن اسب وجود داشته و طبق شاهنامه آتش را کشف کرده بوده و قلعه سازی میکرده است.

در باور ایرانی عصر طوفان بزرگ در آخرین دوره عصر یخ بندان روز داده که مطابق ۱۲۰۰۰ سال پیش ایت و آن دوران در میان آریایی ها قلعه سازی وجود داشته است.

داستان ساخت قلعه ورجمکرد از داستان های معروف اوستا است که جم به فرمان خداوند بزرگ و مهربان برای بقا و ادامه نسل جانوران آنرا ساخت و معادل ساخت کشتی توسط نوح نبی است که در قرآن و کتاب آسمانی یهودیان و مسیحیان آمده است.

در فرهنگ ایرانی کشف آتش یک دستاورد تائین کننده بشری است که در دوران هوشنگ روی داد اما در تمدن غربی اختراع چرخ، ارابه و گاری یک دستاورد بزرگ بشری است.

اما جالب است که دیدگاه متفاوت ایرانی خلاف دیدگاه غربی نیست چرا که آریایی ها هزاران سال پیش از اهلی کردن اسب در قفقاز و جنوب کاسپین زندکی میکرده اند و قلعه و شهر و روستا میساختند تا اینکه در هزار سال بعد شاخه ها و قبایلی از آریایی ها به جنوب روسیه مهاجرت کرده اند و با گله های بزرگ اسب روبرو شده اند!

ر ساختار اقتصادی آریایی های اولیه ، آریایی ها از نظر اقتصادی گله داران گاو بودند و گاو های بسیاری داشتند. حتی در امر دینی قربانی کردن گاو نقش مهمی داشت تا آنجا که در آثار میترایی یا یونان باستان مشهود است اما با ظهور زرتشت قربانی کردن گاو منسوخ شد. این نکته مهم است که برخی قبایل آریایی بجای گله داری شروع به شکار گوزن ها و اسب های وحشی روسیه کردند مانند قبایل سکایی و سرمت که از قبایل آریایی بودند .

آریایی های شکارچی مهاجرت کرده به روسیه بعد ها متوجه شدند اسب ها بجز قابلیت خوراکی خود توانایی سوارکاری و اهلی شدن نیز دارند. و همین شد که ایتدا در دشت های روسیه اسب برای سواری و شکار و خوراک به کار میرفت تا اینکه بعد ها خوردن و شکار اسب از کار افتاد و تنها کاربرد اسب سوارکاری و جنگاوری شد.

این یعنی اهلی کردن اسب توسط آریایی های انجام شد که هزاران سال پیش در جنوب قفقاز زندگی میکردند و یکجا نشین بودند و اهلی کردن اسب ابتدا بعنوان جایگزین گوشت گاو و گوزن انجام میشد و سپس بعد ها با هدف جنگاوری و حمل و نقل صورت گرفت.

درباره تمدن آریایی دو دیدگاه متفاوت وجود دارد که نظر ایرانی و اوستایی آن ملاک است . دیدگاه های غربی بی توجه به اسطوره های آریایی مانند شاهنامه تاریخ آریایی را از ۶۰۰۰ سال پیش شروع میکند اما نمیگوید قبل از ۶۰۰۰ سال پیش و پیش از اهلی کردن آسب آریایی ها کجا بودند و چه میکردند. دینشان چه بود از کجا امده بودند و اصلا چرا آمده بودند در حالی که ما میتوانیم هدف آریایی های اهلی کننده اسب را شرح بدهیم. آنها با هدف جایگزینی اسب دست به شکار و اهلی کردن اسب زدند تا انجا که متوجه کاربرد های فراوان اسب شدند.

تاریخ آریایی تاریخ پادشاهان ، قلعه ها ، تاریخ دربار و حکومت و شهر و روستا است. طبیعی است که بزرگ ترین سند هویتی آریایی شاهنامه نام دارد زیرا آریایی ها از نخست حکومت و دربار و شاه و سپاه لشگر داشتند و از همین روی است که ابتدا قلعه ساختند و بعد ها با هدف جنگاوری و حمل و نقل دست به اهلی کردن اسب کردند.

اهلی کردن اسب توسط ملت و نژادی انجام سد که هزار سال پیش از آن قلعه، شهر و دربار داشتند.