شیاطین کوه المپ

بازدیدها: 3

در زبان فارسی جا افتاده میگویند ایزدان کوه المپ یا خدایان کوه المپ. ایزدان کوه المپ منظور دیو های کوه المپ است. پس بدیهی است اصطلاح خدایان کوه المپ یا ایزدان کوه المپ درست نیست بلکه درست تر دیوان کوه المپ یا شیاطین کوه المپ درست است.

دین آریایی های باستان تا چهار هزار سال پیش یا درست تر تا ۱۸۵۰ پیش از میلاد مسیح دیو پرستی بود در حقیقت آریایی های جنوبی یعنی ایران ، ایتالیا ، یونان و آریایی های شمال هند دیوان را میپرستیدند . تا اینکه زرتشت پیامبر ظهور کرد و مردم را از دیو پرستی و پری پرستی باز داشت .

زرتشت پیامبر دیوان را ارواح شیطانی خواند و هرگونه جنبه خدایی در دیوان یا هرگونه موجود دیگر را بکلی نفی کرد و مردمان را به پدستش یگانه خواند هستی دعوت کرد.

با توجه به این که درست ترین تعریف در باره خداوند و شیاطین مربوط است به آموزه های پیامبران و زرتشت پیامبر یک پیامبر خداوند بود و با معجزه نبوت خود را ثابت کرد و دیو پرستی را درمیان آریایی های ایران برچید و دیوان را شیاطین خواند پس درست است بگویم شیاطین همان دیوان است.

اما آریایی های یونان باستان و ایتالیایی ها تا نزدیک ۲۰۰۰ سال بعد هنوز دیوان را که Theos در یونان و dio در ایتالیا میپرستیدند تا اینکه در جنگ اودسا امپراتور والرین که برای شکست ایران و نابودی مسیحیت به سوی جنگ می آمد از شاهنشاه شاپور بزرگ یکم شکست خورد و چند ده سال بعد امپراتور کنستانستینیوس مسیحیت را دین رسمی روم اعل کرد و دیو پرستی بر افتاد.

ضمن این که آریایی های شمالی شامل اسلاو ها، ژرمن ها و انگلو ساسکون ها و وایکینگ ها دیوان را الف و پری میخواندند و هرگز جایگاه خدایی برای آنها قائل نبودند.

یکبار دیگر موضوع را بررسی میکنیم. یونانیان باستان دیوان را در حالت مذکر تئو (Theos (Θεός میخواندند و در حالت مونث Thea یا به یونانی Θεά میخواندند و ایتالیایی ها این موجودات را dio میخواندند و البته هنوز هم خداوند را به اشتباه تئو و دیو میخوانند.

در دوران یونان باستان یکی از مکان های مقدس آنها کوه المپ بود که دیوان در کوه المپ ظاهر میشدند و تز این جهت کوه المپ جایگان دیوان یا تئو ها بود پس تئو های کوه المپ معروف بود. در ایران هم پیش از ظهور زرتشت پیامبر، پیام آور دین الهی مردمان دیوان را میپرستیدند. دیوان دره در ایران معروف است که تا پیش از زرتشت پیامبر و رواج مزدا پرستی معنی نام دیوان دره میشد دره خدایان چنانکه معنی نام تئو های کوه المپ میشده خدایان کوه المپ اما چنانکه میدانیم معنی نام امروزین دیوان دره میشود دره شیاطین پس نام واقعی تئو های کوه المپ هم میشود شیاطین کوه المپ .

کوه المپ در اساطیر یونان، خانه دوازده دیو ( تئو) المپ‌نشین بود. این ادیوان شامل زئوس، هرا، پوزیدون، دمتر، آتنا، آپولو، آرتمیس، آرس، آفرودیت، هفائستوس، هرمس و هادس (یا گاهی دیونیسوس یا هراکلس) بودند.

پس بدیهی است هشت تن از اینها دیو بودند یعنی مذکر و چهارتن پری بودند یعنی مونث چرا که دیو مونث را پری میخوانند.

برخی زبان شناسان زئوس را هم ریشه با دیوس و هم معنی دیو خانده اند و در نام دیونیسوس هم کلمه دیو آمده است.

اما خلاصه که یونانیان باستان از واژه “تئوس” (θεός) برای اشاره به خدا یا ایزد استفاده می‌کردند. این واژه ریشه در زبان یونانی دارد و به مفهوم کلی موجودی الهی یا خدایان اشاره دارد.

نام این دیوان و پریان که در کوه المپ زندگی میکردند و موکل چیزهایی که بودند را می اوریم

دیوان :زئوس (Zeus): سرکرده دیوان کوه المپ ، دیو آسمان و تندر.

پوزیدون (Poseidon): دیو دریاها، زلزله‌ها و اسب‌ها.

آپولو (Apollo): دیو نور، موسیقی، شعر، هنر، پیشگویی، شفا و بیماری.

آرس (Ares): دیو جنگ و جنگآوری

هفائستوس (Hephaestus): دیو آتش، فلزکاری و صنعتگران.

هرمس (Hermes): پیام‌آور دیوان ، دیو تجارت، دزدان و مسافران.

دیونیسوس (Dionysus): دیو شراب، مستی، جنون و تئاتر (در برخی فهرست‌ها).

هادس (Hades): دیو جهان زیرین (اگرچه معمولاً او را در کنار دوازده المپ‌نشین اصلی قرار نمی‌دهند، اما گاهی اوقات در لیست‌ها ظاهر می‌شود).

پری های کوه المپ :هرا (Hera): ملکه دیوان ، ایزدبانوی ازدواج و خانواده.

دمتر (Demeter): پری کشاورزی، برداشت محصول و غلات.

آتنا (Athena): پری خرد، استراتژی جنگی و صنایع دستی.

.آفرودیت (Aphrodite): پری عشق، زیبایی و میل جنسی.

آرتمیس (Artemis): پری شکار، حیات وحش، باکره‌گی و ماه (خواهر دوقلوی آپولو).

حال که با این دیوان و پریان کوه المپ آشنا شدیم به ادامه نوشتار بپردازیم.

در دوران شاهنشاهی هخامنشی هنوز دیوپرستی و پری پرستی در ایران بکلی از بین نرفته بود. اوستا بشدن پرستش دیوان و پریان را که موجودات اهریمنی هستند را رد و نفی کرده و یزدان پرستان را از این موجودات اهریمنی برحذر داشته اما میدانیم در جنگ ترموپیل گروهی از سپاهیان پریکانه نام داشتند که از نظر نژادی و مذهبی با یونانیان همنژاد و هم دین بودند یعنی آریایی های پری پرستی بودند که به جنگ آریایی های یونانی دیو پرست یا همان تئوپرست رفته بودند.

اما این دیو ها و پری ها کیانند ؟ دیوان و پری ها همان جن های قرآن هستند که بارها در قرآن خداوند این دو را با هم مورد خطاب قرار داده است و طبق قرآن دیوان مانند انسانها مورد نزول وحی هستند و در ثوات و گناه دارای اختیار هستند و در روز داوری و روز رستاخیز مورد سوال و جواب و داوری واقع خواهند شد و چون انسانها اگر کار نیک کرده و یزدان را بپرستند به بهشت خواهند رفت و چنانکه شیطان پرستی و اهریمن کیشی کرده باشند به دوزخ خواهند رفت .

چنانکه خواندند می برماید :

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَا يَسْمَعُونَ بِهَا ۚ أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ

و مسلماً بسیاری از جنّیان و آدمیان را برای دوزخ آفریده ایم [زیرا] آنان را دل هایی است که به وسیله آن [معارف الهی را] در نمی یابند، و چشمانی است که توسط آن [حقایق و نشانه های حق را] نمی بینند، و گوش هایی است که به وسیله آن [سخن خدا و پیامبران را] نمی شنوند، آنان مانند چهارپایانند بلکه گمراه ترند؛ اینانند که بی خبر و غافل [ازمعارف و آیات خدای] اند.

حتی در قرآن سوره ای به نام جن آمده. در قرآن در مورد شیاطین از شیاطین جن و انس سخن به میان آمده است .

طبق آنچه در اوستا و اساطیر آریایی های شمالی آمده پریها و دیوان در بهشت بودند و از بهشت رانده شدند تا در زمین نیکی کنند و به بهشت بازگردند. این مطلب در ادیان ابراهیمی درباره آدم و هوا نیز آمده . در اوستا آمده وقتی خداوند جهان مادی را آفرید میان فرشتگان و دیوان جنگ شد.

این نکته در باره دیوان و پریان مهم است که اهریمن که در دین اسلام ابلیس نامیده میشود یک دیو است و در باره جنیان که ابلیس جزو آنان است یک جای قرآن امده فرشته بود. یکجای دیگر قرآن امده جن بود. بهمین دلیل برخی باور دارند ابلیس در شمار فرشتگان بوده که رانده شده و برخی او را جن میشناسند. یکبار در تفسیر المیزان البته در اینترنت خواندم که مرحوم علامه طباطبای رضوان الله ضمن آوردن این دو احتمال یک احتمال سوم را هم مطرح کرده که میتواند رابطه ای بین جنیان و فرشتگان باسد چگانکه ما انسانهای عادی انسانیم و پیامبران که هرگز گناه نمیکنند هم انسانند. پیامبران معصوم و عاری از گناه اما ما انسانهای عادی نه. البتا این یک احتمال است که ممکن است من بد منتقل کرده باشم.