دسته‌ها
دسته‌بندی نشده

جمشید شاه

جمشید شاه از کهن ترین شخصیتهای آریایی چه در ایران و چه در هند است برخی از نشانه های او در داستانها واکینگها شاخه سپید آریا نیز قابا دیدن است. جم به اوستایی yima و به ساسکیریت yama فرزند واینگهان بود او نخستین کسی بود که گیاه هوم را طبق آیئن فشرد و شایسته شد پسری مانند جمشید داشته باشد. در منابع کهن از جم با پسوند شید به معنای درخشان و دارای رمه های خوب یاده شده است .دوران جمشید دوران طلائی آریاییان بود که در ان دوران بیماری نبود و نه پیری بود پدر و پسر از هم قابل تشخیص نبودند و هر دو مانند پسر 15 ساله. نه باد سرد بود و نه گرم همه جا آباد بود و نعمیت فراوان انسانها و چهارپایان و سگان و مرغان شعله های آتش همه جا را فراگرفته بودند  انقدر زیاد شده بودند که جمشید سه بار از خوا میخواهد تا زمین بزرگتر شود تا مردمان جای شوند .ددر متن های دینی این چنسین آمده که خدا در ابتدا به جمشید پیشنهاد داد که آئین مزدیسنایی را به جهان ببرد جمشید نمیپذیرد اما قول میدهد جهان او را گسترش دهد و فراخ سازد و از ان پاسداری کند برای این وظیفه خدا یک حلقه زرین و یک شلاق یا سلاح میدهد تا نماد پادشاهی باشد( تا به امروز هم حلقه از نمادهای پادشاهی ایران است حلقه در دست نماد فر کیانی که به فروهر معروف است). در دوران جمشید طوفان بزرگی وزید که به طوفان عصر جمشید معروف است در این طوفان سرمای سخت بر جهان سایه می افکند .اهورا مزدا به جمشید هشدار میدهد که سرمای سخت در راه است و همه انسانها و حیووانات را خواهد کشت و جمشید را واردار میکند تا دژی بسازد و از بهترین انسانها و بهترین حیوانات و گیاهان از هر حیوان یک چفت از حیوانات سودمند بیشتر به انجا ببرد تا پس از توفان دوباره نسل انسانها و جانداران زیاد بشود. 

میگویند نرم کردن آهن ساخت سلاح جنگی زره و لباس جنگ رشتن بافتن و دوختن درست کردن عود و گلاب عنبر و شراب در کل برقراری مدنیت به دست جمشید ابداع شد او بود که کاخ  گرمابه ایوان ساخت خانه و ساختمان ساخت و طبقات سه گانه مه جامعه به سه گروه روحانیان و ارتشتاران و پیشه وران تقسیم کرد .در منابع کهن از گناه جمشید سخن رفته که گویا جمشید دچار گرور شده یا هرچه فر او جدا شده و بعد ها به مهر فریدون و گرشاسب رسیده است در نهایت جمشید از ضحاک شکست میخورد هرچند نواده او فریدن تاج و تخت را باز میگرداند .سقوط جمشید پایان دوران طلائی آریائیان بود .